Een dagje bunkers activeren in Warmond

Op een druilerige donderdagavond zat ik wat rond te kijken op de BOTA-site. Het weerbericht zag er ineens veelbelovend uit voor het weekend en het begon weer te kriebelen: tijd om het veld in te gaan en wat verbindingen te maken. Na wat heen en weer appen bleek het voor zowel Eelco als Erik-Jan niet zo veel uit te maken waar we zouden gaan zitten, als het maar een beetje in de buurt was.
Op de BOTA-site (https://wwbota.net/) viel meteen iets op: er stonden helemaal geen bunkers geregistreerd in Warmond. Dat terwijl ik zeker wist dat ze er wel degelijk staan. Dus even contact gezocht met de Dutch BOTA-crew en binnen no time was het geregeld. Tien nieuwe bunkers verschenen op de kaart. Tja, en als je ze dan toch kunt activeren… dan begint het natuurlijk meteen te krie

belen om een plannetje te smeden en te bedenken wie wat gaat doen.
Om half elf stonden we ter plaatse, en eerlijk is eerlijk: we hadden het slechter kunnen treffen. Wat een mooie plek! Snel de antenne en de set aangesloten en… we dachten dat we konden beginnen. Inderdaad: dachten. Al snel bleek dat er iets niet helemaal lekker zat in mijn X6100. En ook de nieuwe QRP-antenne waar ik zo trots op ben, deed niet waarvoor hij bedoeld is. Plan B dus: de endfed en het mastje opzetten, de X6100 van Eelco eraan hangen en opnieuw proberen. Gelukkig werkte die combinatie wél. Later kwamen we erachter dat de batterij in mijn X6100 het waarschijnlijk heeft begeven. Kortom: weer een klein klusje voor thuis.
De eerste ronde was voor mij. Met 5 watt het vermogen waarmee we alle drie hebben gewerkt maakte ik QSO’s door heel Europa. Om een bunker officieel te activeren heb je 25 verbindingen nodig, en dat aantal werd ruim gehaald.
Daarna was Eelco aan de beurt. De condities werden inmiddels wat wisselvalliger, met duidelijke ups en downs, maar uiteindelijk werden ook de volgende vijf bunkers netjes geactiveerd. Bij Eelco was het echt hollen of stilstaan: soms een pile-up, soms even helemaal niets. Tussendoor werd er natuurlijk ook genoten van koffie, thee en het uitzicht.
Als laatste nam Erik-Jan plaats achter de set. Ook hij tikte de 25 verbindingen aan, waarbij de laatste paar via FT8 binnenkwamen.
De tijd vloog voorbij en rond half drie begonnen we weer met inpakken. Met een grote glimlach ging iedereen weer huiswaarts. Op de temperatuur na hadden we eigenlijk alles wat we wilden: gezelligheid, leuke praatjes met voorbijgangers, wat lekkers, tien geactiveerde bunkers en vooral weer een hoop geleerd.
Op naar de volgende activatie!
Adrie